البصرة الزّهد و القناعة و لاهل الشّام الحلم و السّلامة و لاهل الحجاز الصّبر و الانابة » . ( رحماء بينهم « 1 » يعنى شفقت بىعلّت مؤمنان را باشد كه چنين دانند از غايت شفقت كه رنج آن فلان عين رنج منست در علاج او چنان ميان در بندم كه در رنج خويش اگر ترا در پاى خار خلد همه مهمّات جهان را بگذارى و بدان مشغول شوى همچنين در حق برادر خود كه انّما المؤمنون اخوة « 2 » هر نيكويى كه در حق مؤمن خواهد كردن آن نيكويى با خويشتن مىكند قوله تعالى إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ « 3 » پس لاجرم آن علاج به حقيقت خويش را مىكند امّا كسى را كه اين ايمان و اعتقاد نباشد كه ايمان دو قسم است التّعظيم لامر اللّه و الشّفقة على خلق اللّه 34 همچنان در آن تقسيم ديگر فرمود الايمان نصفان 35 نصفه صبر و نصفه شكر آن قوم را از آن‌سو با حق تعظيم و ازين سو با خلق شفقت ) [ 1 ] جاذبه و ماسكه و هاضمه و دافعه ببايد تا تن بصلاح آيد اكنون از غذاهاى دنيا امساك بايد تا معدهء غذاى دينى را اشتها و جاذبه [ 2 ] و ماسكه و هاضمه و دافعه پديد آيد و خلق اين بكند [ 3 ] مثلا پيش شمستان كسوف گرفته

--> ( 1 ) - سل : عبارت بين ( ) را ندارد . ( 2 ) - سل : اشتهاى جاذبه ( 3 ) - سل : خلق اين نكنند ( 1 ) - قرآن كريم ، الفتح / 29 ( 2 ) - قرآن كريم ، الحجرات / 10 ( 3 ) - قرآن كريم ، الاسراء / 7